Ook journalist?, zo wordt ons in en rond het kamp door zowel vluchtelingen als journalisten gevraagd. Nee, wij zijn onderzoekers, wetenschappers. Prima, vinden de vluchtelingen. Hun ervaring is immers dat naarmate er meer journalisten zijn, de politie meer haar best doet de vluchtelingen tegen te houden. Dus vormt meer pers een hinderpaal op hun tocht naar Engeland. Journalisten komen we echter overal tegen: van de schrijvende pers, radio, TV. Voor hen vormen we weer een interessante kapstok om het verhaal-van-de-dag aan op te hangen. Want onderzoekers, die hebben ze hier nog niet eerder gezien. Zeker niet struinend tussen de tenten van de Jungle of crossend op een mountainbike in het holst van de Franse nacht. En dus doe ik ons verhaal in diverse media  in binnen- en buitenland. Zie hier bijvoorbeeld wat een Portugese commerciële TV-zender er van maakte. Of hier voor de uitzending van BNR-Nieuwsradio.

Twee keer per jaar peilt de EU wat de burgers uit de verschillende lidstaten als grootste probleem voor zichzelf, hun land en de EU zien. Dat levert – in de zogenaamde Eurobarometer – een mooi inzicht in de langjarige trends in maatschappelijk probleembesef op. Al jaren is bijvoorbeeld zichtbaar dat criminaliteit door de meeste burgers steeds minder als een prangend nationaal probleem wordt gezien. Rond de aanslagen in Londen en Madrid en de moord op Van Gogh werd terrorisme wel als een steeds belangrijker maatschappelijk probleem ervaren. Later ook nog, zij het in mindere mate, rond de cartoonrellen en rond Wilders’ film Fitna. Ook afgelopen najaar begon het Lees verder →

Tot een paar dagen terug had ik geen idee dat een demonstrant ooit “Fuck de Koning” had geroepen. Het was volstrekt aan me voorbij gegaan. En als ik het wel gehoord had was het een kwestie van ‘het ene oor in, het andere uit geweest’. Want Fuck de Koning? Ach, wordt toch volwassen, man….

Sinds het OM vervolging heeft ingesteld ontkom ik er echter niet meer aan. En met mij heel Nederland. De hele dag hoor ik de kreet in de media voorbijkomen. Het resultaat? Je kunt er de klok op gelijkzetten dat de uitspraak zich binnen de kortste keren heeft vastgezet in het algemeen spraakgebruik. Niet meer is weg te denken. Het OM blijkt zo effectiever dan Van Kooten en de Bie in het introduceren van een nieuwe uitdrukking. Het rijtje Koot en Biese neologismen als doemdenken, oudere jongere of “do ist der Bahnhof” is nu dus Lees verder →

Al langere tijd bericht de Amsterdamse krant Het Parool over de liquidaties in die stad. Terecht. Die zijn immers een serieus probleem,  een probleem dat nog eens wordt verergerd door de niets ontziende manier waarop die nogal eens worden uitgevoerd. Het lijkt echter alsof de toon van de berichtgeving daarover de laatste weken is veranderd, de nuance is verdwenen, de krant een bijna activistische opstelling kiest. Die koers is naar mijn mening onverstandig.

Sinds twee weken vertelt Het Parool mij dat Amsterdam veilig is, maar steeds onveiliger voelt.  Om met een kogelregen aan gerapporteerde schietincidenten te laten zien dat het begrip ‘veilig’ eigenlijk ook maar betrekkelijk is. Zo bericht de krant op maandag 2 februari dat het Lees verder →

Een paar dagen geleden was ik op een bijeenkomst waar een aantal kopstukken uit onze nationale terrorismebestrijding het woord voerde. De Nederlander voelt zich nog net zo veilig als een paar weken geleden, zo hoorde ik daar. Dat was immers de conclusie van een onderzoek van EenVandaag. Dat klopt. Dat onderzoek werd alleen gehouden vóór de gebeurtenissen in België. Het was een quick&dirty opinieonderzoek met alle beperkingen van dien. En bovenal liet het helemaal niet zien dat ‘de’ Nederlander zich nog net zo veilig voelde. Zestig procent van de respondenten zei inderdaad zich niet onveiliger te voelen sinds Charlie Hebdo. Maar bijna 40% gaf aan zich Lees verder →